برگزاری کلاس بازیگری برای بزرگسالان

برگزاری کلاس بازیگری برای بزرگسالان با چالش‌های منحصر به فرد خود همراه است. برخی از دانش آموزان بزرگسال می‌خواهند همه چیز را در مورد خودشان بگویند. بعضی دیگر اصلاً نمی‌خواهند چیزی به اشتراک بگذارند و فقط می‌خواهند عمل کنند. تنها مشکل بازیگری اشتراک گذاری است.

چگونه باید اعتماد دانش آموزان بزرگسال خود را جلب کرد؟ و مهم‌تر از آن، چگونه آن‌ها را وادار به اعتماد به یکدیگر می‌کنید؟ در اینجا سه ​​قانون طلایی است که وقتی کلاس بازیگری بزرگسالان را اداره می کنم به آنها سوگند یاد می‌کنم.

اعتماد دانش آموزان خود را جلب کنید
مهمترین عنصر برای یک معلم بازیگری خوب در هر گروه سنی، جلب اعتماد شاگردان است. در مواجهه با بچه‌ها فقط به یک لحن دستوری و یک حس شوخ طبعی نیاز دارید. در مورد نوجوانان بیشتر به این بستگی دارد که چه فیلم‌ها یا کارهای تلویزیونی انجام داده‌اید به همراه داشتن حس شوخ طبعی. با بزرگسالان بسیار پیچیده‌تر است.

جلب اعتماد دانش آموزان بزرگسال، بسیار بیش‌تر از یک راه دو طرفه است. قبل از اینکه آن‌ها شروع به اشتراک گذاری خود با شما کنند، باید قسمت‌هایی از خود را با آن‌ها به اشتراک بگذارید. هر زمان که دوره جدیدی را با دانش آموزان بزرگسال شروع می‌کنم، ابتدا به طور کامل خودم را معرفی می‌کنم، در مورد شغلم از ابتدا تا کنون به آن‌ها می‌گویم. این‌که چرا بازیگری را دوست دارم و چرا بازیگری را آموزش می‌دهم. درک می‌کنم که قرار گیری در کلاسی جدید دلهره آور است، به خصوص اگر در مورد قدرت خود نا مطمئن باشید. اما من در کلاس‌هایم تضمین می‌کنم که کلاس شما بازتر و صادقانه‌تر خواهد بود، اگر بدانید که با دلایل درستی در آن هستید.

«در واقع، شکستن قوانین بازی بازیگری بدون مطلع کردن آنان، راهی عالی برای تشویق حس سرکشی دانش‌آموزانتان است.»

پلان موسسه بازیگری بزرگسال در تهران است.

بعد از اینکه در مورد اوج و فرود علاقه خود به بازیگری صحبت کردید، اکنون نوبت شاگردان شماست. سعی می کنم خیلی سریع کانون توجه را مستقیماً روی یک دانش آموز معطوف نکنم. از همه بخواهید که با نام خود شروع کنند. سپس یک بازی بازیگری با تمرکز بر به خاطر سپردن نام همه انجام دهید. این کار باعث می‌شود دانش‌آموزان شما بخندند، نفسی تازه و آرامش پیدا کنند .

اکنون زمان آن است که هر یک از دانش آموزان، آنچه را که آن‌ها را به کلاس بازیگری آورده است به اشتراک بگذارند. برای برخی از دانش‌آموزان این امر به منظور اجتماعی شدن است، برای برخی از دانش‌آموزان تلاش برای بدست آوردن تجربه‌ای جدیدی است. دانش آموزان هر چه می‌گویند، سعی کنید که بی‌طرف بوده و آنان را قضاوت نکنید. هر آنچه می‌گویند، باز و پذیرا باشید. هنگامی که دریافتید چه چیزی دانش آموزان را به کلاس آورده است، خواهید دانست آنان به دنبال یادگیری چه چیزی از کلاس هستند. اهداف آن‌ها چیست؟ رویاهای آن‌ها چیست؟ باز هم باز بمانید و از با دقت گوش کنید. زمانی اعتماد هنرجویان بازیگری بزرگسال جلب می‌شود، که همدلی را از طرف معلم خود دریافت کنند.

در این مرحله دانش آموزان شروع به اعتماد به شما و یکدیگر خواهند کرد. حال این اهمیت پیدا می‌کند که چگونه می‌توانیم این اعتماد را حفظ کنیم، در حالی که از دانش‌آموزان می‌خواهیم که از منطقه آسایش خود خارج شوند؟

گرم کنید، اما در عین حال آن را خنک نگه دارید.
پرتاب کردن دانش آموزان به فضا و اشباع کردن آن‌ها با سرگرمی و بازی، برای یک معلم بازیگری با تجربه عالی به نظر می رسد، اما برای یک بازیگر جدید وحشتناک است. گرم کردن ذهن، بدن و تخیل برای یک کلاس بازیگری مثبت و سازنده، ضروری است.

بهترین راه برای اینکه دانش آموزان خود را در یک بازی بازیگری رها کنند این است که شما نیز اشتباه کنید. همیشه به یاد داشته باشید که هیچ راه عالی برای انجام بازی‌های بازیگری وجود ندارد. در واقع، شکستن قوانین یک بازی بازیگری بدون اینکه به کسی بگویید راهی عالی برای تشویق طرف سرکش شاگردانتان است.

هنگامی که کمی گرم شدید، مستقیماً سراغ متنی بروید. در حالی که دانش‌آموزان شما هنوز به خاطر بازی‌ها می‌‌خندند، آن‌ها را به سمت متن و سناریو بفرستید. یک فیلمنامه به دست همه بدهید و از آن‌ها بخواهید که فیلمنامه خود را همزمان با دیگران با صدای بلند بخوانند. برای ایجاد یک محیط مثبت در کلاس، انجام این کارها بدون هیچ انتظاری از کیفیت ضروری است. به یاد داشته باشید، بازی‌های بازیگری همیشه به هنر بازیگری مربوط می‌شود. همه‌ی بازیگری در مورد تعاملات بین افراد است. مانند گوش دادن و پاسخ دادن. اگر می‌خواهید همه دانش‌آموزانتان به اهدافشان برسند، تلاش کنید و با تشویق آنان همکاری را بر سر درخشش فردی رواج دهید. مخصوصا در گرم کردن.

حال آن‌که دانش‌آموزان به شما و یکدیگر اعتماد دارند و در بازی‌ها و فیلمنامه بازی می‌کنند، بعد چه می‌شود؟

جریان کار خود را نشان دهید و انتظارات خود را تعیین کنید.
بزرگسالان همیشه بهانه‌ای برای انجام ندادن تکالیف خود خواهند داشت، بنابراین مهم است که انتظارات روشنی داشته باشید. در تجربه‌ی من، این انتظارات زمانی درست هستند که بر اساس یک جریان کاری مشخص تنظیم شوند. برای مثال، من کمتر به توانایی دانش‌آموز در یادگیری متن اهمیت می‌دهم تا توانایی آن‌ها در تغییر یک صحنه. بنابراین، دانش‌آموزان من می‌دانند که اگر زمان کمی دارند، اولین کاری که باید انجام دهند، شکستن صحنه است، سپس اگر وقت اضافی داشتند، متن  سناریو خود را یاد بگیرند.